Gönül gözüyle bakabilseydik eğer etrafımıza yormazdık ne kendimizi ne de karşımızdakileri…

Sadece vicdanımızın sesine kulak verseydik yıkılır mıydı demirden de olsa kaleler?

Bir çiçeğe bakarken görseydik ondaki ince sanatı…

Ağaçtaki yaprağın sağa sola narin dansına eşlik edebilseydik üzer miydik birbirimizi?

İnce hesaplar yapar mıydık yalan dünyanın cazibesine kapılıp?

Oysa ne güzel anlatmış bir düşünür; ‘Seni sen yapan değerlerin peşinden koş, kim ne derse desin’

Yaptığımız her iyilik bir çiçek dalı gibidir. Hayatsa; topladığımız çiçeklere sımsıkı sarılmak...

İnsan olabilmenin temeli budur.

Söylediklerinle değil, yaptıklarınla anılırsın hayatta.

Bastığın her yere sevgini bırakmaktır hayat. Hayata sımsıkı çiçek demetine sarılır gibi sarılın.

Gittiğiniz her yol iyiliklere açılsın. İnsana rast gelesiniz. Mutlu günler dostlar...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.