Kendini bilmezin biri; akıla ve mantığa sığmayan bir açıklamada bulunmuş. Toplumda Farsçayı ve Arapçayı sevenlerin kullandıkları sözcüklerle; HARAM, GÜNAH demiş. Çok büyük bir çam devirmiş, hatta altında kalabileceği bir duvar yılmış. Sabrınıza hürmeten söylenilen sözü aktarayım:

-İnsanların evlerinde kedi-köpek beslemeleri haramdır, günahtır!

Bu sözü işitince donup kaldım. Benim köylüm İbrahim’in köpeğini konuşturdum:

Ben köylü İbrahim’in köpeğiyim. Onun evini, eşini, çocuklarını, daha çok da İbrahim’i korurum. Sahibim İbrahim, ilçede bir kiremit fabrikasında çalışır. Ben O’nu saat 7.00’da havlayarak, minibüse geç kalma diye üç kez havlarım. Oda çoktan hazırdır. O önde, ben arkada minibüs durağına varırız. Ben duvarın dibinde topun üzerine otururum. Arabaya binip gidince, hemen eve dönerim.

Ben köpeğim ama İbrahim’in saat 18.00’da eve döneceğini bilirim. O saatte minibüsü karşılarım. İbrahim minibüsten iner, benim başımı bir okşayıverir. İşte bu akşama canıma can katar. Ben bir köpeğim ama bana değer vereni sever de severim!

Değerli okurum, bu yazıyı niçin yazdım? Kısaca açıklayayım:

Bizler insanız. En gelişmiş canlıyız. Akıl ise yalnız bizlerde var. İçimizden biri çıkıyor, insanların ehlileştirdiği köpeği, kediyi aşağılıyor. Aşağılayan aşağıya düşer. Düşer sanılan köpek de insanı sever oğlu sever!

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.